Reactie Lokaal en Fair naar aanleiding van artikel in De Nieuwe Meerbode

Wat in het artikel vooral opvalt, is niet de analyse van de formatie, maar de manier waarop Simone Borgstede wordt neergezet. In plaats van haar politieke inhoud serieus te bespreken, wordt zij gereduceerd tot termen als “houding”, “profileren” en “lastig in de samenwerking”. Daarmee verschuift de aandacht van inhoud naar beeldvorming. De inhoud van stevig verdedigde standpunten wordt niet weerlegd, maar verschoven naar kritiek op stijl.

Dat is een bekende reflex: een mondige vrouw die krachtig voor haar standpunten opkomt, wordt niet op  inhoud aangesproken, maar weggezet als iemand met een probleem. Onderzoek en journalistieke richtlijnen benadrukken juist het belang van zorgvuldige scheiding tussen feiten, interpretatie en meningen, en van wederhoor wanneer iemand in een publicatie wordt gediskwalificeerd.

Het stuk suggereert dat er sprake is van een gebrek aan draagvlak of bestuurlijke geschiktheid, maar onderbouwt dit niet met concrete voorbeelden. Dat maakt het geen objectieve analyse, maar een vorm van framing. Wie een politicus serieus wil beoordelen, hoort de inhoud centraal te stellen: standpunten, voorstellen en resultaten. In een gezonde lokale democratie hoort stevige tegenspraak erbij, en een kritische houding maakt iemand niet ongeschikt voor samenwerking.

Opvallend is bovendien dat de uitsluiting wordt gepresenteerd als een logisch gevolg van “signalen uit het veld”, terwijl die signalen nergens concreet of toetsbaar worden gemaakt. Daarmee ontstaat een sfeer van insinuatie in plaats van argumentatie. Als er inhoudelijke bezwaren zijn tegen Lokaal en Fair, benoem die dan helder en onderbouwd.

Wie dit artikel leest, ziet vooral hoe snel een duidelijke en uitgesproken politieke stijl wordt vertaald naar vermeende onwerkbaarheid, zonder enige onderbouwing. Dat roept vragen op over de manier waarop politieke keuzes en personen worden geduid.

Lokaal en Fair kiest ervoor om politiek te bedrijven op basis van inhoud, transparantie, samenwerking en het verbeteren van voorstellen. Juist daarom roepen wij op tot professionele  journalistieke verantwoordelijkheid: minder suggestie, meer feitelijke duiding.